รักเธอผู้เดียว(เนิ่นนาน)

posted on 20 Mar 2008 21:44 by baszza in Bas

วันนี้ตื่นแต่ปลุกตั้งแต่ 8 โมงเช้า เพราะต้องปลุกขวดเหล้าไปสมัครงานที่ศาลจังหวัดเชียงใหม่

แต่ก่อนไปก็ต้องมานั่งแก้ไขเรซูเม่ ที่ทำไว้ตั้งแต่เมื่อคืนก่อนนิดหน่อย

ส่งกันไป ส่งกันมา ทาง MSN กว่าจะแก้ไขเสร็จ กว่าจะได้ไป เกือบ 10 โมงเช้า

หลังจากนั้นผมก็ต้องไปส่งบ่ารามที่ท่ารถหน้ามอ เพราะบ่ารามจะไปหางานทำช่วงปิดเทอมนี้

เพราะเห็นบอกว่าจะไม่ลงเรียน Summer

พอทำอะไรเสร็จสรรพก็กลับมานอนอ่านหนังสือ อ่านไปไม่ได้เท่าไหร่ก็หลับ ตื่นมาอีกทีก็เที่ยงกว่า

ล้างหน้า ล้างตา แล้วก็เดินไปกินข้าวที่ร้านหน้าหอ เพื่อจะได้รีบกลับมาอ่านหนังสือต่อ

กว่าจะได้ฤกษ์อ่านหนังสือช่วงบ่ายก็ปาเข้าไป บ่าย 2 โมงได้

อิตอนที่ไปซื้อโกโก้ที่ร้านพี่โส ก็นึกอยากกินคุกกี้ขึ้นมาเลยเดินไปที่ร้านพี่สอง

ตอนที่ซื้อพี่สอง ก็ถามถึงบ่าขวดเหล้าขึ้นมาซะงั้น (แอบงงเล็กน้อยถึงปานกลาง)

ว่าได้งานทำรึยัง ผมก็เลยตอบไปว่า วันนี้เพิ่งจะไปสมัครงานเอง ไม่รู้จะได้รึป่าว แล้วก็รีบเดินออกจากร้าน

พี่โสก็ถามถึงบ่าขวดเหล้าอีกเช่นกัน วันนี้แปลกมีแต่คนถามหา เชอะ ทีคนอยู่ตรงนี้ไม่ถามบ้าง

บ่าเบิร์ดโทร.มาจากมน.ว่าให้ไปที่หอมันเอาอาหารหมาให้หมามันหน่อย พอเปิดประตูเข้าไปเจอมัน

ไอ้หมาน้อยตัวนี้ดีใจใหญ่เลย ว่ามีคนมาให้อาหารมันแล้ว กระโดดเกาะแข้งเกาะขาผม ด้วยอาการดีใจ

ไอ้หมาน้อยตัวนี้ก็น่าสงสารมันเหมือนกัน เพราะต้องมาอยู่คนเดียวเหมือนกับผมในตอนนี้

จะหอมแร้วนะ

วันนี้เค้ารู้สึกเหงาๆ ยังไงไม่รู้อ่า

...................................................................

ต่อจากเอนทรี่ที่แล้ว (หลายวันก่อน) ว่าจะเอาเนื้อหาในเล่มมาลง วันนี้ก็เลยเอามาให้อ่านกันแล้ว

แต่ภายในเล่ม กับ ที่เอามาลงในบลอก นั้นอาจจะไม่ได้เอามาทุกเรื่องนะครับ

เพื่อความปลอดภัยต่อตัวเอง และผู้อื่น และคนรอบข้าง ก่ากกกกกกก

ทึกทักคล้ายคำนำ

“ท่านประธาน..ที่เคารพ!?”

ชีวิตที่ต้องตีแผ่ทั้งด้านดี ด้านไม่ดี ของท่านประธานสภานักศึกษามหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง

ประจำปีงบประมาณ 2551ที่ต้องการให้ในอื่นได้รับรู้ในเรื่องราวของท่านประธานคนนี้

การเขียนเรื่องราวชีวิตของตัวเองนั้นจะเขียนขึ้นมาเก็บความทรงจำต่างๆ เอาไว้

เพราะมันเป็นสิ่งที่สะท้อนความเป็นตัวของตัวเองออกมาในที่สุดของแต่ละคน

สำหรับผมแล้วการมาเขียนงานชิ้นนี้ถือเป็นงานเขียนชิ้นแรกก็ว่าได้เลยครับ

ที่มีความยาวหลายร้อยหน้ากระดาษแต่พอตัดไปตัดมากลัวว่าผู้อ่านจะอ่านไม่จบ

เลยตัดทิ้งออกไปอยู่หลายหน้าเหมือนกัน

หนังสือเล่มนี้ผมค่อยๆ บรรจงสร้างมันมาด้วยสองมือกับหนึ่งสมองอันน้อยนิดที่มีอยู่

เรื่องบางเรื่องที่ผมได้เล่ามานั้นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงในชีวิตผม

แต่ถ้าถามว่าดัดแปลงแต่งเสริมขึ้นมาบ้างหรือไม่นั้น ผมนอนยันได้เลยครับว่าไม่มีแต่อย่างใด

เพราะโดยตัวผมเป็นคนใส่ร้ายป้ายสีแต่งเติมไม่ค่อยเก่งหรอกครับ

แต่ถ้าเรื่องการใช้ปากถึงไหนถึงกัน อ๊ะๆ อย่าคิดไปไกลกันนะครับ

หนังสือ ท่านประธาน..ที่เคารพ!? ได้รวม ความฝัน ความรัก การงาน ครอบครัว เพื่อน

ล้วนผสมกลั่นกรองออกมาเป็นเนื้อเดียวกันอยู่ภายในเล่มนี้ทั้งหมดแล้ว

ซึ่งจะสร้างความเย็นชา ไร้เสียงฮา ไร้ความดึงดูดให้ชวนอ่าน

อย่างไรก็เปิดอ่านได้เลยนะตอนนี้ จึงไม่จำเป็นที่ต้องมาเสียเวลาอ่านหน้านี้หรอกครับ

เมื่อคุณอ่านจบแล้ว ตัวคุณเองก็จะเป็นคนหนึ่งที่มีความเกี่ยวข้องกับชีวิตของผม

เพราะคุณเป็นผู้ตัดสินว่าคุณควรจะคบผมเป็นเพื่อนกันอยู่หรือไม่

ช้าอยู่ใยจึงใคร่ขอเชิญทัศนาสิ่งต่างๆ ภายใต้การกำกับสะบัดปากกาโดยฝีมือตัวผมเลยครับ

สัญญาไหม...ว่าจะเป็นเพื่อนกับผมอยู่ตลอดไป

รักนะจุ๊บๆ

น้อง CD

13/02/51

คราวหน้ามาต่อกันนะครับ วันนี้พอเป็นน้ำจิ้ม หรือ ซอส ไปพรางๆ ก่อนแล้วกันเน้อ