ตัวเล็ก ณ Exteen

และแล้ววันนี้ที่รอคอยก็มาถึง 9 โมงเช้า ไปถึงสำนักรอฟังผลสอบจีน2 ผลออกมาว่า

ตกรอบ ผมไม่ได้ไปต่อจีน3

อีก 2-3 วัน ก็เก็บกลับบ้าน ที่แสนรอคอย แต่ถ้าได้เรียนต่อก็คงดี แต่ก็ยอมที่ยังจะไม่ได้กลับบ้าน

4 รอบแล้วนะสำหรับจีน2 ผมให้เวลามันไม่เต็มที่รึไงคับ ถึงได้ตกแล้วตกอีก

ผมจะต้องขอโทษที่บ้านนะ ที่ทำไม่สำเร็จ ไม่สมความปรารถนา ขอโทษนะคับ

พอรู้ว่าจตกอีกครั้งน้ำตาก็ไหลออกมาแบบออโตเมติกเลย ผมหวังไว้ว่าคราวนี้มันต้องผ่านไว้สูง

แต่ผลออกมาทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ เพราะอะไรวะ ฮือๆ ร้องไห้มาตั้งแต่เช้ายันบ่าย

โทร.หาใครก็ไม่มีใครรับ ไม่มีใครคุยด้วย ไม่มีใครให้กำลังใจ ไม่มีใครให้ปรึกษา

ถามใครต่อใคร ก็มัก ให้คำถามย้อนกลับมาที่ตัวผมทุกที

"ตัดสินใจเองนะว่าจะเอายังไงต่อ"  ก็คิดไม่ออกไงเลยอยากขอปรึกษา แต่มักไม่ได้คำตอบใดๆ

นอกจาก "คิดดีๆ จะเอายังไงกับชีวิตต่อไป" "ถามตัวเองดูนะว่าจะเอายังไง" บอกแล้วไงคิดไม่ถึงถาม

แต่ทำไมต้องย้อนกลับมาถามผม ขอเพียงแค่คำแนะนำเล็กน้อยให้ผมบ้างจะได้มั้ย

ตอนนี้หนทางผมนั้นข้างหน้ามันยังมืดมิด ยิ่งกว่าตรีมใหม่สีดำของผมเสียอีก เฮ่อ............

โดยเฉพาะ เหล่าซือ กะ เพื่อนๆ หลายคน

แต่อย่างน้องก็ยังมีคนที่ยอมมาพูดคุยกับผมบ้างอยู่ หลายคนด้วยกัน

ทั้งแม่ ทั้งขวดเหล้า ทั้งพี่ก้อย ทั้งพี่เป้ ทั้งไอ้กุ้ง ทั้งอิแป้ง ทั้งน้ำหวาน ทั้งอิเตย ทั้งมะปราง ทั้งคิ้ว

ขอบคุณนะคับที่ยอมเสียเวลามาคุยกับผมบ้าง

จีน2 ไม่ผ่านแต่ทำไมต้องให้ผมไปจ่ายเงินลงทะเบียนจีน3 ก่อนหน้านั้นด้วย พอไม่ผ่านขึ้นมา

ยังไม่ทันได้เรียนอะไร จะขอถอนออก กลับจะมาบอกว่าจะจ่ายคืนเพียงครึ่งเดียว

มันไม่ยุติธรรมนะครับสำหรับผม ที่ต้องเสียเงินเป็นพันๆ แต่ไม่ได้เรียนอะไรสักตัว กลับจะคืนครึ่งเดียว

แบบนี้มันยุติธรรมกันดีแล้วหรือ ? ยังไงผมก็ไม่ยอมจะต้องคืนให้ผมในจำนวนที่ผมจ่ายไป หึ!

เห็นผมสอบตกรึไงวะวันนี้ ฝนเลยกระหน่ำตกลงมาอย่างไม่หยุดยั้ง ทั้งฟ้าร้อง ฟ้าแลบ ฟ้าผ่า

มันจะอะไรกัน ผมแค่ตกแค่นี้เอง ไม่ต้องถึงแบบนี้ก็ได้ฟ้าดิน ที่จะต้องมาร้องไห้แข่งกัน เชอะ

ตกอย่างเดียวไม่ว่า อย่าพาลพาให้ไฟดับด้วยสิ งั้นใครต่อใครก็แย่ กว่าจะมานั่งอัพได้ก็รอไฟมาแล้วมาอีก

ดับๆ ติดๆ อยู่นั่นแหละ อะไรกันเนี่ย โชคชะตาฟ้าดิน ช่างดลบันดาลอะไรเช่นนี้

วันนี้กินข้าวเย็น อย่างกะเป็นครอบครัว พ่อ(พี่เป้)  แม่(พี่ก้อย) ลูก(ผมเอง) ก่ากกกกกกกก

ตอนนั่งกินข้าวก็ไม่ทันได้ระวังเลย โทรศัพท์มือถือของผมหน้าจอแตก ซะงั้นน่ะ

เพราะมันโดนกุญแจรถ อะไรกัน วันนี้มีแต่เรื่อง เสียๆ หายๆ เกิดขึ้นกับตัวผม ผมเซ็งนะโว้ยยยย

หนทางยังอีกยาวไกล จะก็ยังหามันไม่เจอ ไม่รู้จะนานแค่ไหน ที่จะเจอมัน

จะล้มสักกี่ครั้ง หากตัวเรายังมีความมุ่งมั่นที่ก้าวไป ค่อยๆ ก้าวอย่างช้าๆ และมั้นใจ

สักวันมันจะเป็นของเรา

ปล.(ปลาเล็ก)

- คงไม่มีโอกาสรับปริญญาพร้อมเพื่อนกูแล้วใช่มั้ยนิ เฮ่อ..........

- ขอบคุณ พี่เป้ พี่ก้อย สำหรับข้าวเย็นมื้อนี้นะคับ

- ขอโทษทุกคนที่อาจทำให้ผิดหวังโดยเฉพาะ แม่

- ภายในอาทิตย์นี้เจอกันนะคับ ทุกคนที่บ้าน ญาติ พี่ น้อง เพื่อนๆ

- ความโง่ คงไม่ปรานีใคร โดยเฉพาะผม มั้งเนี่ย

- คิดถึงนะขวดเหล้า นอนพักเยอะๆ กินยาด้วย ที่สำคัญอย่านอนดึก หายไวไวนะ