ตัวเล็ก ณ Exteen

ผมไม่เข้าใจหลายๆ อย่างในสิ่งที่ผ่านมาและผ่านไป รวมทั้งสิ่งที่กำลังจะผ่านมา (แอบรู้ล่วงหน้า)

แต่ไม่กล้าที่จะอ้าปากถามใคร แต่บ้างครั้งตัวผมก็อยากถาม และอยากรู้ (เรื่องของชาวบ้าน)

สิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้คิดว่าสุขๆ ดิบๆ (พยาธิถามหา) ก็มากเกินพอแล้วในตอนนี้

ภาพที่เห็นและเป็นอยู่ในตอนนี้เหมือนเป็นโหมดสีเทา ไม่มีสีสันอะไรเลย (ทั้งที่ความจริงมันมีสีสัน)

ถ้าถามว่าเหนื่อยมั้ย ถ้าถามว่าเหงามั้ย ถ้าถามว่าเบื่อมั้ย ถ้าถามว่ากลัวมั้ย (จะถามไรนักวะ)

ก็เหนื่อยสิ  ก็เหงาสิ  ก็เบื่อสิ  ก็กลัวสิ  (จะก็ไปถึงไหนวะ)

ออนเอ็มทุกวัน ทุกคืน แต่ทำไมไม่ยักกะมีคนมาคุยด้วยเลย (หรือผมไม่คุยกะใครก่อน)

เพื่อนที่มีอยู่ก็น้อย และน้อยได้อีก เพื่อนสนิท เพื่อนแท้ เพื่อนตาย หายไปไหนหมด (ไร้เพื่อนสมน้ำหน้า)

จะก้าวอย่างไปอย่างที่ใจและสมองมันสั่งการ และขอทำในสิ่งที่ผมชอบและรัก (เลือกที่จะทำ)

จะอดทนต่อสู้กับสิ่งที่เกิดไม่ว่าจะอะไร แม้จะต้องขาดใจก็ตาม (สู้จนหยาดสุดท้าย)

มาบ่นอะไรก็ยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

ปล.(ปลาเล็กๆ)

- แม้แต่ดอกไม้ยังเป็นสีเทาเลย เห็นมั้ยอ่าพวกคุณ

- ไม่รู้เป็นบ้าอะไรไปแล้วในตอนนี้ หรืออากาศมันร้อน

- ขอบคุณทุกคอมเม้นท์นะคับสำหรับเอนทรี่ที่แล้ว

- จาก  >>  เอนทรี่ที่แล้ว <<  ตอนนี้ >>  เค้า <<  และผมดีกันแล้วนะคับ