ตัวเล็ก ณ Exteen

จริงๆ เลยเช้าวันนี้ก็อีกวัน 7 โมงนิดๆ เสียงสวรรค์มันมาอีกแล้ว ดังอยู่นั้นแหละ 2-3 รอบ

ไม่ตื่นก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว

"เมิงมีอะไรอีกล่ะ โทร.หากูแต่เช้าเมื่อวานก็ทีนึงแล้ว จะไรนักหนาเนี่ยเมิง"    ผมพูดเมื่อรับสาย

"ใจคอจะไม่มาเยี่ยมเพื่อนเมิงเลยไง นอนอยู่ที่โรงพยาบาลตั้งแต่เมื่อวานแล้ว"     อิแหม่มพูด

"อิเวน เมิงจะมาวอกไรกูแต่เช้านิ"    ผมพูดสวนออกไป

"กูพูดจริงๆ เมิงไม่เชื่อก็ตามใจ กูอยู่คนเดียวมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วเนี่ย"    อิแหม่มตอบผม

"เออๆ ถ้าไงเดี๋ยวกูไปเยี่ยมแล้วกันแต่ไม่รับปากเน่อ เพราะกูมีเรียนแล้วต้องไปเอาของให้แม่อีก" ผมตอบ

"เออๆ ถ้าไงก็บอกกูแล้วกัน ถ้ามาเยี่ยมเอาที่ชาร์ตแบตโทรศัพท์มาให้กูยืมด้วย"  อิแหม่มเสริมอีก

"คร่าคุณเพื่อนจะเอาไปให้ถ้าไปเน่อ กูขอนอนต่อแล้วไม่ไหวแล้ว ง่วงม๊ากมาก"   พอพูดเสร็จก็วางสายไป

พอวางสายไปได้สักพักอีล็อบเดิมอีกแล้ว โทร.มาหาอยู่ได้ 3-4 ครั้ง ทำเอาผมไม่ต้องหลับต่อแล้วมั้งเนี่ย

เวนของผมอีก 1 วัน เฮ่อ.....

หลับต่อไปได้ชั่วโมงกว่าๆ ขวดเหล้าโทร.มา คราวนี้ก็ตื่นเลยเพราะตั้งใจจะตื่นอยู่แล้วแหละ 55+

ลืมตามมาได้ เข้าเน็ตเช็คเบอร์โทรศัพท์โรงพยาบาลเอกชัย  แล้วก็โทร.ไปเช็คเลยทีนี้

สาเหตุที่ต้องเช็คว่ามันจริงรึป่าว เพราะผมตั้งแต่กลับมาบ้าน วอก เพื่อนๆ ไปทั่วโดนไปหลายคน

ตอนนี้บางคนยังไม่ได้เฉลยเลยก็มี โกรธไปเลยก็มี 555+ (ความสามารถส่วนตัวนะห้ามลอกเลียนแบบ)

กลัวไงว่าจะเจอกับตัวเองทำไรต้องรอบครอบโทร.ไปถามเจ้าหน้าที่ว่ามีคนนี้แอดมิดอยู่รึป่าว

ไม่งั้นมีหวังไปไม่เจอใคร 555+ อีกอย่างโรงบาลนี้ไกลบ้านอีกด้วย ที่สำคัญเปลืองตังค์ค่ารถ ก่ากกก

ชื่อนี้มีค่ะ อยู่ห้อง 403 ต้องการคุยกับผู้ป่วยมั้ยค่ะ  ผมเลยบอกว่าได้คับ  พี่เค้าเลยโอนสายไปให้

"อิง่าว อยู่จริงนะโรงพยาบาลน่ะ ถ้าไงจะไปหากูโทร.มาเช็คก่อนเดี๋ยวเมิงวอกกู กูกลัว 55+ "  ผมพูด

"แหม....เมิงถึงขนาดนี้เลยเชียว กูบอกว่าอยู่ก็อยู่สิ"  อิแหม่มตอบพร้อมกับขำไป

"เออๆ  เดี๋ยวไปอาบน้ำแล้ว ถ้าไปกูจะชวนเพื่อนไป"   ผมบอกก่อนที่จะไปอาบน้ำ

คราวนี้ผมโทร.ไปบอกเพื่อนหลายๆ คน ทุกคนล้วนกับงงและเริ่งสงสัย ว่าคราวนี้ผมจะวอกไรมัน

สุดท้าย พวกเพื่อนๆ ก็ต้องเชื่อผม เพราะมีการโทร.ไปเช็คกับเจ้าตัว 555555+

อิแหม่ม ผู้ป่วยแต่ยังยิ้มได้

หลอดสายน้ำเกลือ

 บรรดาเพื่อนๆ ต่างก็มา

บ้างคนบอกว่าได้รับโทรศัพท์ตั้งแต่ 6 โมงกว่าๆ แสดงว่าผมยังโชคดี

บรรยากาศสวนบาหลีกลางตึกที่สามารถเดินเข้าไปพักผ่อนได้

อาหารว่างเช็ตนี้เสร็จผมแหละ 555+ คนป่วยนอนมองไป

โรงพยาบาลเอกชัยเพิ่งเปิดใหม่ไม่นานนี้เอง มีแต่พวกกองถ่ายละครมาถ่าย

หลายเรื่องแล้ว จนเค้าทำบอ์ดไว้เลยว่าเรื่องไหนมาถ่ายบ้าง เช่น ลิขิตกามเทพ แม่หัวลำโพง

หาบของแม่  ดาวเปื้อนดิน  นิมิตรมาร  (เท่าที่จำได้นะ) แอบมีละครโปรดด้วย (ตอนนี้)

สวรรค์เบี่ยง ก็มาถ่ายฉากตอนที่นารินเข้าโรงพยาบาลน่ะ

เมื่ออาทิตย์ก่อน เห็นเค้าบอกว่าที่นี่คนมันเงียบไม่พลุกพล่าน

บรรยากาศดีร่มรื่น ต้นไม้เยอะ

เมื่อคืนเอ็กทีนเป็นไรไม่รู้ ประมาณตอนตี 2 กว่าๆ อยู่ๆ แถบเครื่องมือด้านบนหาย

ตกใจอยู่ตั้งนานเพราะไม่รู้มันหายไปไหน เพราะทีแรกล่นอยู่มันก็มี เล่นไปเล่นมา

อ่านคนโน้นที คนนั้นทีแล้วมันก็หายไปเลย  แทบจะร้องไห้ เหอๆ

ผ่านไปได้ 20 นาที ทุกอย่างก็เป็นปกติไม่รู้ว่ามันเป็นไร ถามพี่แอม พี่เค้าก็บอกว่าไม่หาย

แล้วำไมของผมมันหายไปอ่า เหอๆๆ  หรือของเค้าดีจริงเรียกมาได้ เรียกไปได้ 5555+

มันเป็นเฉกเช่นนี้ อ่า

พักนี้ต้องช่วยแม่ทำงาน เพราะแม่เร่งงาน หรืองานเร่งแม่ ก็ไม่รู้

ทำกันทั้งคืน ทั้งวัน นอนตี 3  ตี 4  แล้วก็ตื่น 6 โมงกว่าๆ เพื่อจะไปทำงานต่อ

เฮ่อ...สงสารแม่จริงๆ เลย เวลานั่งหายใจทิ้งยังแทบจะไม่มีเลย แถมกลับบ้าน ทุ่ม 2 ทุ่มอีก

ไม่รู้จะบอกว่าไง กลางค่ำกลางคืนขับรถก็น่ากลัว สงสารแม่มากๆ ตอนนี้ผมก็ช่วยทำเท่าที่จะช่วยได้

แล้วแม่มาบอกอีกว่า อาทิตย์นี้ต้องจ่ายถึง 4 หมื่น (โค๊ะ จ่ายไรกัน 4 หมื่น อาทิตย์เดียว)

อ๋อลืมไปว่าวันอาทิตย์นี้ที่บ้านยายมีงานบุญ น้องลงทะเบียนเรียน  บลาๆๆๆๆๆ

พรุ่งนี้สวรรค์เบี่ยงก็จบแล้วนะ บรรดาแฟนๆ ละคร (น้ำเน่ายุงชุม) อย่าลืมดูกันเน่อ

ส่วนอาทิตย์หน้า อิเย็น ก็จะตามคุณคาวีไปอีกเช่นกัน ก่ากกกก

ปล.(ปลาเล็กๆ)

- จะเอายังไงก็บอกมาเลย

- หายไวไวนะเมิง

- ตามใจเน่อ

- รักแม่นะ แต่ไม่กล้าบอก

- ไปทำงานให้แม่ต่อแระ เมื่อคืนยังค้างอีกกอง

รู้แล้วแหละว่ารักแท้อยู่ที่ใคร