ตัวเล็ก ณ Exteen

หลายๆ คนคงเคยมีประสบการณ์หลับในห้องเรียนใช่ป่าว แม้แต่ตัวผมก็เคย

แต่เทอมนี้ยังไม่มีนะ  นอกจากเพื่อนๆ ผมวันนี้เกือบๆ ทั้งห้อง

ช่วงบ่ายเรียนวิชา  HSK  ซึ่งเป็นวิชาว่าด้วยการสอบของภาษาจีน

ซึ่งเปรียบเทียบได้กับพวก   TOEFL   TOEIC   อะไรแบบนั้นเลยคับ

ซึ่งทางมหา'ลัยได้จัดให้พวกผมเรียนเสริม  เพื่อจะได้นำไปใช้สอบ Exit Exam ตอนปี 4

ซึ่งเด็กสาขาภาษาจีนจะต้องสอบ  HSK  เพิ่มขึ้นมาอีกวิชา  ตายยยยยยยยยยย

นอกเหนือจากการสอบวิชาภาษาอังกฤษ วิชาเทคโนโลยี  วิชาโลกาภิวัตน์  และวิชาของสาขาที่เรียน

คิดดูสิ รุ่นพี่ๆ สาขาอื่นสอบแค่วิชาทั่วๆ ไปกว่าจะผ่านก็ยากโขแล้ว 

และได้ข่าวมาอีกว่าต้องสอบวิชา  HSK  ให้ผ่านถึงระดับ  7   แค่ระดับ  3-4  ก็ยากแล้วนะ

เรียน  HSK  เป็นวันแรก  แรกๆ ทุกคนก็ยังดีอยู่หรอกคับ  พอเรียนไปเรียนมา

บ้างก็ก้มไปบนโต๊ะ  บ้างก็ลุกออกไปห้องน้ำ  บ้างก็หลับไปเลย  ส่วนผมไม่หลับหรอกคับ

แค่แอบถ่ายรูปเพื่อนๆ และรูปตัวเอง  ไอ้ที่เป็นแบบนี้เพราะฟังก็ไม่รู้เรื่องนั้นเอง

50  ข้อแรก  การฟัง  ผมก็ฟังไม่ออกเช่นกัน แต่สามารถกาได้ทุกข้อ ก่ากกกกกกกกก

นี่แหละผมเอง  เห็นมั้ยอ่าผมตอบข้อ บี 

แต่ฟังไม่รู้เรื่องหรอกนะ

น้ำหวานแรกๆ ก็ยังสนใจหันกลับไปสักพัก ก้มหลับไปแล้ว

ที่เหลือแอบถ่ายมาทั้งนั้น ข้างๆ ผมยังหลับเลย

วิชา  Listening & Speaking

อาจารย์ให้ทำป้ายชื่อของตัวเอง  ใครไม่มีโดนแน่ๆ

แต่วิชานี้ทำผมเกือบตายคาห้องเรียน  ไม่ใช่หรอกนอกจากแอร์ในห้องเรียน

ผมก็ไม่รู้เหมือนกันใครเปิด  หนาวแบบไม่ไหวแล้ว  จนผมเห็นนกแพนกวินเดินไปเดินมาเต็มไปหมดเลย

ดีนะที่ยังไม่เห็นหมีขาว  ไม่งั้นจะแอบถ่ายรูปมาให้ดู  แล้วอาจารย์ยังมีการมาถามว่าหนาวมั้ย

หนาวสิคับ มิน่าถึงบ่นว่าเห็นนกแพนกวิน   ก่ากกกกกกกกกกก

( ความเดิมที่เรียนครั้งแรก  อาจารย์ให้พูดประโยค  2  ประโยค  เป็นจริงกับเป็นเท็จ

แล้ววันนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับวันนี้นั่นคือแอร์เปิดเย็นมากๆ ผมเลยพูดไปว่า

ไอ แอม ทะเว็นตี้  เยีย  โอ.      กับ

ไอ  ซี  เดอะ  แพนกวิน  วอกส์  อิน  ดีส  คลาส   บีคอส  อิท  คูล.

วันนั้นอาจารย์ งง สงสัยรับมุขผมไม่ทัน  แต่กลายเป็นไปว่า  ผมไปว่าอาจารย์เป็นนกแพนกวิน

ก่ากกกกกกกกกกกกกกกกก   แต่ในทางกลับกันเพื่อนผมอ่ะเข้าใจ  -*-  )

จากนั้นอาจารย์จึงไปปรับแอร์ลดลง  นับว่าค่อยดีขึ้น

แต่มันก็ยังไม่เท่าไหร่เพราะตรงที่ผมนั่งเรียนแอร์ลงตรงนั้นพอดิบพอดี

พอเลิกเรียน เพื่อนหันมาบอกผมว่า  ปากเขียว  หน้าซีด  ไม่ซีดได้ไงอ่าคับ

นั่งสั่นขนลุกตอนเรียนเกือบทั้งชั่วโมง  แบบว่าหนาวโคตรๆ  แต่โชคดีนะที่ยังไม่ตายคาห้องเรียน

55555555555555555555+   ซ้ำร้ายอาการป่วยก็ยังไม่หาย  ทุกวันนี้นอนเสื้อผ้าก็ไม่ใส่

นอกจากบ๊อกเซอร์สั้น (กางเกงในครึ่งตัว)  ตัวใหม่ที่เพิ่งซื้อมานั่นเอง  เพราะกลางคืนที่เชียงรายร้อน

แล้วผมเป็นคนขี้ร้อนอยู่แล้วด้วยอ่า  ความจริงก็ไม่อยากทำนะแต่มันทนร้อนไม่ได้นั่นเอง

ซีพาคอลอมจนปากจะเปือยแล้วนะ แต่ยังไม่หายเจ็บคอเลย

วันนี้หลานรหัสไม่เข้ากิจกรรม  เด๋วโดนแน่ๆ

วันนี้ตอนก่อนลงงานนัดน้องสภามาประชุม แต่ความจริงนัดมาเพื่อจะลงน้องนั่นเอง

เพราะน้องๆ ไม่ทำงานตามที่ได้รับมอบหมายเลย  นัดก็ไม่เป็นนัด  งานก็ไม่ทำ  ชอบไปทำงานสาขา

ทำงานสำนักแล้วไม่ทราบว่าจะมาลงทำงานสภาเพื่ออะไรกัน มิทราบ

น้องหน้าหงอยไปตามๆ เพราะไม่เคยเจอผมโหด เพราะทุกทีเล่นกับน้องได้  น้องเล่นกับผมได้

 แบบว่าน้องเล่นหัวได้เลยก็ว่าได้  เจอผมดุๆ แบบนี้ไปบ้างคนดี  แต่ก็อดสงสารน้องไม่ได้

แต่ด้วยหน้าที่ไม่งั้นไม่มาช่วยทำงานรับน้อง  พี่ๆ ไม่กี่คนก็ตายหมดไม่เหลือ

ถ้ายังทำงานกันไม่ดี ระวังนะเสื้อจะไม่ได้ แถมจะโดนลงอีกรอบด้วย  ประกาศนะตรงนี้

ปล.(ปลาเล็กๆ)

- วันนี้โดนฝน  ตากแอร์   แล้วเมื่อไหร่หวัดจะหายเนี่ย

- วันนี้แอบอู้ไม่เข้าประชุม ขอมาทำการบ้านแต่ไงกลายมานั่งอัพอยู่เนี่ย ก่ากกกกก

- อยากได้กางเกงตัวใหม่ทั้งกางเกงนักศึกษา และ กางเกงยีนส์  เหอๆๆๆๆ

- ตัวเองส่งรูปมาให้เค้าด้วยเลย  บอก ณ ตรงนี้  รีบด่วนเน่อ 

- โทร.หากันบ้างนะ คิดถึงอยู่คนเดียว เหงาเป็นเหมือนกัน  แล้วตัวเองจะคิดถึงบ้างมั้ยเนี่ย

คิดถึงบ้างมั้ยค๊าฟ