ตัวเล็ก ณ Exteen

วันนี้หากย้อนไป  เมื่อเดือนที่แล้ว  มันก็เป็นวันนึงที่ธรรมดา

แต่มันจะไม่ธรรมดาก็เพราะ  ตัวเล็กได้รู้จักกับคน คนนึง  ที่เค้าชอบมากวนกับตัวเล็ก

แล้วสิ่งที่เค้าได้รับกลับจากการกวนตัวเล็กนั่นก็คือ  คำตอบที่ไม่สวยหรูแถมยังกวนกลับไปอีกหลายเท่า

เพราะตัวเล็กไม่ชอบคนแบบนั้น  ณ  ตอนนั้น  พูดง่ายๆ  ไม่ชอบหน้าหมอนี่เลยก็ว่าได้

แต่คนคนนั้นก็ยังไม่ย่อท้อพยายามที่จะเข้ามาพุดคุยกับตัวเล็กตลอด

แต่ตัวเล็กเฉยๆ นิ่งๆ เค้าบอกว่าตัวเล็กน่ารัก อยากคุยอยากเล่นด้วย

เวลาผ่านไปหลายวันเข้า  เค้าคนนั้นก็พยายามทุกทางที่จะได้เจอตัวเล็ก  ได้พูดได้คุยกัน

จนกระทั่งกลับมาบ้านแล้ว  ตัวเล็กกับเค้าคนนั้นก็ยังคุยกันเร่ยมา 

บางครั้งเค้ามาหาตัวเล็กถึงบ้าน  บางครั้งก็ออกไปดูหนังด้วยกัน  บางครั้งก็ไปกินข้าวด้วยกัน 

บ้านเค้า บ้านตัวเล็กอยู่ห่างกันไม่ไกลเท่าไหร่แค่  20  กว่ากิโลเอง  ฮี่ๆ

เค้าก็เลยขับรถมาหาได้มั้ง  หรือไม่เค้าก็คงว่างมากมาย  มั้ง  ที่พอจะขับรถไปมา

ตอนนั้นไปสัมมนาที่ธรรมศาสตร์  ตัวเล็กติดต้องไปเชียงใหม่ก่อน  เย็นที่ตัวเล็กจะไปเชียงใหม่

เค้าก็ขับรถมารับที่บ้านไปส่ง  แล้วก็เอากระเป๋าเดินทาง  เสื้อสูท  รองเท้า  ที่จะใช้ที่ธรรมศาสตร์

ติดรถเค้าไปให้ด้วย  ซึ่งตอนนั้นตัวเล็กก็บอกแล้วว่าไม่ต้องไม่เป็นไร  แต่เค้าก็ยังอยากที่จะทำให้ตัวเล็ก

แถมยังใจดีขับรถมาส่งที่บ้านตอนออกจากสัมมนาที่ธรรมศาสตร์อีก

ตัวเล็กเคยแหย่เค้า  ทำเค้าให้ร้องไห้  เป็นวรรคเป็นเวรอยู่หลายครั้ง 

เพราะตัวเล็กต้องการที่จะรับรู้อะไรบางอย่าง  ตัวเล็กก็ต้องขอโทษด้วยแล้วกัน

อย่าถึงกระนั้นเลยวันนี้ตัวเล็กก็แหย่เค้าอีก  ตัวเล็กและเค้าคนนั้นก็ยังคุยกันทุกวัน

จนมาถึงวันนี้ช่วงบ่ายๆ  ที่เราจะได้รู้จักกัน  นั้นก็เหมือนกับ  1  เดือน  ที่ตัวเล็กได้เรียนรู้บางสิ่งบางอย่าง

เค้าคนนั้นเคยบอกรักกับตัวเล็กหลายครั้ง  แต่ตัวเล็กมักจะเลือกที่ตอบปฏิเสธกลับไป

เพราะตัวเล็กคิดว่ามันเร็วเกินไปที่รับรักใครสักคน  เพราะตัวเล็กเองก็เพิ่งผ่านอะไรที่เลวร้ายมา

เค้าเคยบอกตัวเล็กหลายครั้งยิ่งกว่าการที่จะกินยาหลังอาหาร  3  มื้อ  และก่อนเข้านอนอีก  1  ครั้ง

นายแว่นจำได้มั้ย

งานที่พะเยา ที่ที่ทำให้เราได้พบกันครั้งแรก

งานสัมมนาที่ธรรมศาสตร์  ที่นายดูแลเราตอนเมา

กาแฟแบล็คแคนยอน ที่นายขับรถออกไปซื้อมา (ฝาก) ให้ตอนสัมมนาที่ธรรมศาสตร์

หนังที่เราไปดูกัน  3  เรื่อง  กับ ป๊อปคอนถึงดับเดิ้ลบิ๊ก อ่ะ

งานหนังสือที่เราไปกันมา

ไดโดมอนที่เราไปกินกันมา  2  ครั้ง

ยำแซ่บ  1  ครั้ง

สะพานพุทธที่ไปเดินกันมา

บ้านตัวเล็กที่เคยมานั่ง  มาเล่นคอมพ์

ดอกลีลาวดี ที่ใ ห้นายไป

น้องโ ต๊ะจีน ที่นายให้มา

ดอกกุหลาบอีก 5 ดอก 

ตัวเล็กคงตัดสินใจถูกใช่มั้ยล่ะ  ที่ยังไม่ตกลงปลงใจ  (ก่ากกก) เป็นอะไรกับเค้าคนนั้น

ไม่ใช่ว่าเค้าคนนั้นมันแย่ มันเลว  หรือดีเกินไป  แต่เป็นเพราะว่าเวลามากกว่า

ตัวเล็กมองและคิดอะไรหลายๆ อย่างให้รอบครอบมากกว่าเดิม  เพราะไม่อยากให้มันเหมือนในอดีต

แต่ตัวเล็กก็ไม่ได้หมายความว่าในอดีตไม่ดีนะ  แต่อดีตกับปัจจุบันตัวเล็กเลือกขอไม่เปรียบเทียบดีกว่า

อีกหน่อยตัวเล็กกับเค้าคงเจอกันน้อยลง  มากกว่าทุกวันนี้  ตัวเล็กและเค้าเรียนกันคนละที่

คนละจังหวัด  ห่างกันตั้ง  872  กิโล  แต่บ้านเค้าบ้านตัวเล็กก็ยังห่างกันไม่มาก

แบบนี้แหละ  มันเลยทำให้ตัวเล็กไม่เชื่อมั่นอะไรเท่าไหร่  ไม่ว่าเค้าจะเอาวัดเอาโบสถ์อมมาพูด

เพราะขนาดระยะทาง 3  ชั่วโมง  มันทำให้ตัวเล็กแตกแยกได้เลย แล้วนับภาษาอะไรกับ  872  กิโลล่ะ

แต่ถ้าตัวเล็กตกลงปลงใจแล้ว  อะไรคือหลักประกันสำหรับเรา  2  คน

นอกจากความไว้ใจจริงมั้ย  ตัวเล็กกล้าพูดเลยถ้ารักใครแล้วรักจริง  และเชื่อมั่นในตัวเค้าคนนั้นด้วย

ใครจะเชื่อไม่เชื่อตัวเล็กไม่ว่าอะไรหรอก  เพราะตัวเล็กเชื่อตัวเอง 

ถึงแม้บางครั้งตัวเล็กจะดูกะล่อนไปบ้าง  แต่ก็ยังจริงใจเสมอมา

ปล.(ปลาเล็กๆ)

- เย็นนี้ออกไปงานศพ ยายทวด  รับหน้าที่ให้เป็นคนไปสั่งซื้อพวงหลีด T-T

- พูกคอนเฟิร์มแล้ว  ปาร์ตี้ ปิ้งๆ ย่างๆ เผาๆ อาหารที่ทะเลที่บ้าน  แต่เพื่อนมาไม่ครบองค์ประชุม

- ขอบคุณไอ้ตุลย์มากที่ช่วยรับเป้นภาระในการจองหอให้พี่ๆ ของตัวเล็ก ที่ธรรมศาสตร์ ขอบใจแกมาก