ตัวเล็ก ณ Exteen

มะคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบๆ ตี 3  ตื่นขึ้นมาตี 5.45  รีบอาบน้ำแต่งตัว  เก็บของที่เหลือ

แล้วบึ่งรถไปบ้านพี่ก้อย  เพื่อเอารถไปไว้นั่น  แล้วให้พี่เก่งไปส่งที่สนามบินตอน 7.30

ไปถึงก็เช็คอิน  ส่งโปส์การ์ด  กินกาแฟดอยตุง  นั่งรอเวลาเข้าเกท 

วันนี้บินเร็วกว่าปกติเร็วกว่าที่หมายหลายนาทีเลยทีเดียว  ไม่น่าเชื่อว่าสายการบินดีเลย์แห่งชาติ

จะทำเวลาได้รวดเร็วมากมายขนาดนี้เลยอ่า  อยู่บนเครื่องก็ถ่ายๆ รูปให้น้องมันประมาณว่ามันบ้า

จะเอารูปต่างๆ นานา  เอาไปทำอะไร  เพื่ออะไร  ยังไม่รู้เลยแต่มันบอกว่าให้ถ่ายให้มัน

สภาพอากาศวันนี้ดีมากมาย  แต่พอเครื่องลงที่สุวรรณภูมิฝนก็ตก  ต้องรอที่บ้านมาเอากระเป๋าเป็นชั่วโมง

เส้นขอบฟ้า

จากนั้นเลยแยกกับที่บ้านที่สนามบินเลยว่าจะไปเซ็นทรัล  เพราะมีนัดกับคนแถวนี้อ่ะ

วันนี้คนแถวนี้เลยได้ยืนรอ  นั่งรอ  เป็นเวลานานเลย  ฮ่าๆๆ  ไม่ได้แกล้วนะแค่รถมันช้า ฝนมันตกอ่ะ

มาถึงก็จองตั๋วดูหนัง  จากนั้นก็ไปกินก๋วยเตี๋ยวก่อนเข้าไปดูหนังด้วยเวลาอันน้อยนิด

ส่วนน้องก็นัดกับเพื่อนให้มาดูหนังเช่นกัน  แต่คนละเรื่อง  คนละเวลา  แถมคนละโรง  (มันก็ต้องคนละโรงสิ)

ดูจบก็รีบกลับบ้าน  เพราะทีแรกช่างจะมาดูซ่อมอินเตอร์เนตให้เลยต้องรีบกลับ

หิวนะ เลยมากิน

คนแถวนี้ขับรถมาส่งที่บ้าน  ตอนขึ้นรถก็หยิบตุ๊กตา (ผีบ้า)  ที่ซื้อมาจากเวียดนามมาให้

ขอบคุณมากๆ เน่อที่อุตส่าห์ (อุตส่าห์) หอบหิวข้ามน้ำข้ามทะเลข้ามประเทศมาให้อ่ะ

ตอนนี้เลยเอามันตั้งไว้ที่ชั้นใกล้ๆ ทีวีเลย ไว้ค่อยมาจัดใหม่แล้วกันเห้อๆ

นี่ไง ชื่อน้องเหวียตนาม แล้วกัน คล้ายๆ เวียตนาม ก่ากก

ตอนขับรถมาส่งที่บ้าน  ก็เลยถ่ายรูปให้ขณะขับรถ  แถมมีการหันมามองกล้องอีก

ฮานิบ่ะเห้ยย ย  มองกล้องตอนขับรถ เพื่ออ อ ?? แทนที่จะมองถนนข้างหน้าอ่ะ

ขับไปอย่าหันมามอง ที่มือถือกล่องนี้ เพราะจะไปญี่ปุ่นนะ ฮ่าๆ

โหมด  ::  หนัง ปี 3 ปี 4 เรารักตัวเล็ก  เฮ้ย..ไม่ใช่สิ  ม. 3 ปี 4 เรารักนาย

มาถึงก็เรื่องนี้เลย ที่นัดกันไว้อ่ะ

แรกๆ ก็ขำๆ ฮาๆ ได้สาระบ้างไม่ได้บ้าง แต่พอยิ่งดูเข้าไปยิ่งเหมือนจะทำฝนเทียมที่ตาทั้ง 2 ข้าง

ยอมรับเลยไม่เคยดูอะไรที่ร้องไห้ หรือ น้ำตาไหลได้มากไปกว่านี้

สงสารตัวละครทุกตัวเลยนะในเรื่องของคามรักอ่ะ  แต่บางตอนก็ทำให้ยิ้มได้บาง

บางตอนก็คล้ายๆ ตัวเล็กมั้ง มันเลยโดน  พอโดนเสร็จน้ำตาก็เลยไหล  แถมไหลแบบต่อเนื่องกันอีก

สงสารแจง สงสารจูน นะ  แต่ที่แน่ๆ ไม่น่าเชื่อตัวละครในเรื่องจะมีคนชื่อนัท แบบคนแถวนี้ด้วยอ่ะ

ฟังดูแล้วขำมากมาย  ชีวิตนัทหรือธีร์ได้เลยอ่ะ  ในบางตอนบางช่วงนะ  เพราะถามอยู่นั่นแหละ

พูดอยู่นั่นแหละกับคำเดิมๆ ที่ฟังแล้วฟังอีกอ่ะ  แต่สุดท้ายก็คงจะอ่อนใจในที่สุดก็อย่างที่จูนเป็น ฮ่าๆ

คำพูดเด็ดๆ วาทะโดนๆ ที่พอจะตรึงใจขณะดู  (อ้างอิงจาก ไฮไลท์กระปุก)

จูน - "ขอบใจนะที่มีความรู้สึกแบบนี้ให้เรา แต่...เราเป็นเพื่อนกันนะดีแล้ว"

ธีร์ - "ถ้าเรารักใครไปแล้ว ...มันเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก"

แจน - "ความรัก ทิ้งไว้วินาทีสองวินาทีแล้วเกิด...หรือว่าสบตากันปิ๊งๆ แล้วก็เกิด"

นัท - "อ้าว ...แล้วคนที่ใช่ เค้ารู้กันยังไงเหรอ"

แม่ - "จูนเค้าเหมือนพ่อ...ความรักทำให้คนลืมเจ็บได้"

ป้าแหม่ม - "เมื่อมีปัญหาเรื่องความรัก ง่ายที่สุด ขึ้นแรก...เคลียร์"

ปล.(ปลาเล็กๆ)

- เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ 4 แล้วเน่อที่มาดูด้วยกัน ก่ากก

- กลับมาอยู่บ้าน สมัครราม  อ่านหนังสือ อิ้ง สังคม  เพื่อรอไปสอบ

- เก็บข้อมูลงานวารสารไปด้วยขนงานมาทำอีก  เพียบ    บบบบ บ

- น้องๆ คนไหนที่แอดติดก็ยินดีด้วยกับทุกๆ คนเน่อ น้องเบียร์ น้องถ้วยน้อย จะเลี้ยงไรพี่อ่ะ ฮ่าๆ