ตัวเล็ก ณ Exteen

มะกี้เพิ่งวางโทรศัพท์จากอาจารย์ที่เคารพท่านหนึ่ง

แกพูดให้คิดกับสิ่งที่ตัวเล็กจะดำเนินต่อไป  ว่าคิดถูกหรือคิดผิด 

แต่แกไม่ได้ชี้แนะว่าต้องให้ทำตามแกพูดมะกี้ทั้งหมด  และสิ่งที่แกพูดไม่ใช่ว่าตัวเล็กต้องทำตาม

แกเพิ่งรู้ว่าตัวเล็กสอบติดเป็นรอบที่ 2  ของที่นี่แกถามว่าทำไมไม่กลับมาเริ่มต้นใหม่ที่บ้าน

กลับมาเรียนที่บ้าน จะได้อยู่กับที่บ้าน เพราะตอนนี้ตัวเล็กก็เหมือนทำให้ที่บ้านผิดหวังอยู่แล้ว

ถ้ากลับมาเรียนที่บ้านมันก็เหมือนกับการมาอยู่ใกล้ๆ กันกับที่บ้าน  ที่บ้านจะได้รับรู้ว่าตัวเล็กเป็นอย่างไร

กลับมาที่บ้านมาเรียนโครงการพิเศษของจุฬ่า ธรรมศาสตร์ หรือที่อื่นๆ เอาก็ได้แกว่าอย่างงี้

แกบอกว่าเคยคิดถึงอนาคตบ้างมั้ยว่าที่บ้านจะเป็นยังไงบ้างอ่ะ  แล้วเคยคิดมั้ยว่าข้างหน้า

ถ้าตัวเล็กล้มอีกครั้งที่บ้านจะเป้นยังไง  แล้วปีหน้าน้องก็จะเข้ามหา'ลัย อีกคน

ทั้งๆ ที่ปีนี้ตัวเล็กก็อาจจะเรียนเป้นปีสุดท้ายแล้วแต่ก็ต้องมาเริ่มต้นใหม่ รู้มั้ยว่าที่บ้านรู้สึกยังไง

ถ้าปีหน้าน้องต้องไปเรียนอยู่ต่างจังหวัด  หรือน้องต้องไปอยู่หอ  แล้วใครจะอยู่ดูแลแม่

ทุกวันนี้ที่แม่กับน้องอยู่ด้วยกันมันก็อันตรายพอแล้ว  แต่ถ้าทุกคนไปเรียนไกลๆ แม่ก็จะต้องอยู่คนเดียว

แล้วเวลาถ้าแม่เป้นอะไรยังไงไปใครจะรู้  แล้วแม่จะอยู่คนเดียวได้มั้ย  คนเราไม่ใช่เหล็กไหลนะ

คนเราไม่ได้ว่าจะไม่แก่ไม่เจ็บไม่ปวด  เคยคิดถึงบ้างมั้ยว่าทุกวันนี้งานที่บ้านก็เครียดมากพอแล้ว

เรื่องของตัวเล็กตอนนี้ก็ทำให้ที่บ้านเครียดขึ้นมาอีกก็เป็นไปได้

ถ้าตัวเล็กกลับไปเรียนที่บ้านอย่างน้อยก็ทำให้ที่บ้านได้อุ่นใจขึ้น  ถ้าน้องต้องไปอยู่หอ

ตัวเล็กก็จะได้อยู่ดูแลแม่  เรื่องเรียนใหม่นะแกว่าไม่มีอะไรหรอก  แต่อนาคตที่มันกำลังจะมาอ่ะ

มันน่าเป้นห่วงมากกว่าเพราะถ้าแม่เป้นอะไรไปสักคนตัวเล็กกับน้องจะเป้นอย่างไร  ใครจะมาดุแล

สำหรับแก  แกบอกว่าจะขอเลือกที่จะกลับบ้านไปเริ่มต้นใหม่ที่นั่นทั้งหมด

เพราะเหมือนกับว่าเราผิดพลาดไปแล้ว  เราก็อยากให้ที่บ้านได้อุ่นใจและได้อยู่ใกล้ๆ เรา

แกไม่รู้นะว่าตัวเล็กจะคิดยังไง  แต่ความกตัญญูน่าจะมาเป็นอันดับหนึ่ง เพราะทุกวันนี้ตัวเล็กเอง

ก็โตมากขึ้นด้วยแล้ว  จะมาคิดเป็นเด็กๆ รักสนุกแบบเดิมๆ ไม่ได้แล้ว  เวลาทำอะไรแกอยากให้คิดให้มาก

มีเวลาอีก  2  คืนนะ  ว่าตัวเล็กจะตัดสินใจอย่างไร

วันนี้ไปตรวจร่างกายมาแล้ว  ก็เลยแวะดื่มกาแฟเล็กน้อย

พอวางโทรศัพท์ไป  ตัวเล็กก็ทำอะไรไม่ถูก  น้ำตาไหล  หันมาระบาย  ณ  ตรงบล็อกนี้

น้ำตาคลอตั้งแต่ได้ฟังอาจารย์พูดเพราะสิ่งที่แกพูดมันก็จริงแหละ

ตัวเล็กอาจเห็นแกตัวที่เลือกจะเรียนต่อที่เดิม  ถึงแม้ตัวเล็กจะสอบติดก็ตาม

ตัวเล็กอาจเห็นแกตัวจนเกินไปจนลืมน้อง  ลืมแม่  ลืมคนที่เค้ารักตัวเล็ก

ตัวเล็กอาจจะเห็นแกตัวจริงๆ   

ขอบคุณพี่แทมนะคัฟ  ที่ให้กำลังใจ  ณ  ขณะนี้

ขอบคุณพี่แทมนะ ขอบคุณจริงๆ และเป็นคนแรกนะที่ได้รับรู้อ่ะ  ขอบคุณ

ปล.(ปลาเล็กๆ)

- เครียด  ปวดหัว  ไม่สบายด้วย

- อีก  2  วันก็จะรายงานตัวแล้ว แต่ทำไมต้องมีเรื่องนี้ขึ้นมาด้วยอ่ะ

- ตัวเล็กอาจจะเปลี่ยนใจที่ไม่ขอที่จะรายงานตัว เลือกที่จะกลับไปเรียนที่บ้าน

- ช่วงนี้อาจไม่ได้ไปเยี่ยมใครนะคัฟ หรือบางทีเข้าไปแต่อ่านๆ ไม่ได้เม้น อย่าว่ากันนะคัฟ

คอมเม้นท์วันนี้สำหรับเจ้าของบล็อกนะคับ