ตัวเล็ก ณ Exteen

วันนี้ยุ่งวุ่นวายไปทั้งวัน  นัดน้องที่จะไปสัมภาษณ์ที่บ้านดำก็เบี้ยว

โทร.หาก็ไม่รับสาย  เลยต้องไปกับน้องอีกคน  ถามทางเค้าไปเร่ย

กลับมาถึงหอก็ได้ความจริง  น้องที่นัดมะคืนไปแอ่ว แล้วลืมโทรศัพท์ไว้กับเพื่อน

มิน่าล่ะถึงไม่ได้รับสาย  เกือบๆ  10  สาย  ไปบ้านดำก็ไม่ได้สัมภาษณ์ใดๆ ทั้งสิ้น

มองในแง่ดีว่าเป็นการไปเดินเล่นพักผ่อนแล้วกัน  แต่ความจริงก็ไม่อยากจะไปนะ ถ้าไม่ได้สัมภาษณ์

เพราะงานรอที่หอมันเยอะมาก  ถึงมากที่สุด  ขากลับแวะร้านกาแฟ สัมภาษณ์คนขายกาแฟก็ได้ว่ะ

ไม่เป็นไรหรอกมั้ง  อย่างน้อยก็มีงานส่งอาจารย์อ่ะ  กลับมาถึงหอรีบถอดคำ รีบเขียนใหม่

ทั้งงานเก่าที่เคยไปสัมภาษณ์และเพิ่งสัมภาษณ์มาวันนี้  ถอดเสร็จส่งงานให้น้องทางเมว

มองนาฬิกา  อ้าวจะได้เวลาไปประชุมอีกแล้ว  วันนี้ประชุมสภาภายในเลือกประธานคนใหม่

เลือกตำแหน่งใหม่  และพูดคุยพบปะกันครั้งแรก  ประชุมตั้งแต่  17.00  -  21.00  น.

วันนี้ทั้งวันอยู่รอดด้วยกาแฟแก้วเดียวเลย ซื้อที่ร้านที่แวะสัมภาษณ์นั่นแหละ   

ชีวิตเหมือนดอกไม้ ถึงเวลาก็อาจเหี่ยวแห้ง ท้อแท้ ไปตามกาลเวลา

รู้สึกเหน่ยกับทุกอย่าง  เหน่ยมากๆ จนไม่อยากจะทำอะไรแล้ว

บางทีคิดน้ำตามันก็ซึมๆ  เบี่ยๆ  เหงาๆ  แถม งานก็มาเร่งอีกด้วย

ตอนนี้งานที่ยังต้องทำ  โมเดลที่คาดว่าต้องให้เสร็จวันนี้ไม่รู้จะเสร็จไหม

งานเขียนภาษาอังกฤษ  Executive Summary  (Within one A4 page)

งานเขียนภาษาอังกฤษ   Marketing Mix  (1200 Words) 

งานเขียนสัดส่วนภาษาอังกฤษโมเดลและวัสดุที่ใช้ 

ทุกอย่างจะต้องเสร็จอย่างน้อยๆ คืนวันจันทร์  เหน่ยนะ  แต่ก็ต้องทำ

ขอโทษน้องๆ ทุกคนนะคับ ถ้าช่วยงานกลุ่มได้ไม่เต็มที่ หรือ น้อยไปกว่าคนอื่นๆ

ในส่วนของวิชา  Marketing  กับ  Man and Society  ขอโทษจริงๆ คับ

ปล.(ปลาเล็กๆ)

- เพิ่งจะได้กินข้าวมื้อแรกของวันตอน  21.25  น. ทั้งๆ ที่ฝากเพื่อนซื้อไว้ตั้งแต่ 14.00 น.

- มองไปทางไหนในห้องก็มีแต่กองงาน  ที่สำคัญห้องรกสกปรกมากด้วย

- ขอโทษนะคับถ้าไม่ได้ไปทักทายใครเท่าไหร่ พี่น้องชาวบล็อก

- ขอระบายนิดหน่อย เดวไปทำงานต่อล่ะคับ

- ยินดีกับประธานสภาคนใหม่ด้วยนะคับ

- คิดถึง นะ  T^T