ตัวเล็ก ณ Exteen

กดเล่น เพื่อฟังเพลงประกอบเอนทรี่

---------------------------------------------------------------

6 - 7  เดือนที่เรารู้จักกันมา ตั้งแต่วันที่ 16 มีนาคม ต้นปีที่ผ่านมา

ทุกข์  สุข  เศร้า  มาด้วยกัน  ก็หลายเรื่อง  ถึงแม้เราจะมีเวลาที่อยู่ด้วยกันน้อยนิด

ขอบคุณทุกอย่างที่แว่นเคยทำให้ตัวเล็ก  ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่เต็มใจก็ตาม  ขอบคุณจริงๆ

หลายๆ ที่ หลายๆ แห่ง ที่เราเคยไปไหนมาไหนด้วยกัน  หนังหลายเรื่องที่เคยไปดูด้วยกัน

ห้องนอนตัวเล็กที่แว่นเคยมานั่ง มานอน มาคุย มาร้องไห้ มาหัวเราะ 

กาดน้ำที่เคยไปด้วยกัน ไม่เว้นแต่ชะอำที่แว่นขับรถพากันไป สลับกันครั้นที่ไปกาดน้ำ

แว่นเคยเค้ามาเติมเต็มให้กับตัวเล็ก  ในบางสิ่งที่ตัวเล็กขาดหายไป

ตัวเล็กขอโทษในบางสิ่งบางอย่าง แว่นจะให้อภัยหรือไม่ก็ตาม แต่ทั้งหมดมาจากใจตัวเล็ก

ขอโทษที่ทำตัวไม่ดี ขอโทษที่ไม่เคยเป็นคนพูดตรง ขอโทษที่ทำให้เหมือนแว่นไม่มีใคร

ขอโทษที่ตัวเล็กเป็นคนฟอร์มเยอะ ขอโทษที่ตัวเล็กบอกเลิกในตอนนั้น ขอโทษที่ห่างหาย

กลับมาบ้านคราวนี้  เหมือนไม่มีจุดหมายอื่นใดนอกจากที่บ้านแล้ว

แต่มะก่อนเวลากลับมาบ้านทีไร ก็คิดว่าจะได้มาพบมาเจอแว่น อยู่ทุกครั้ง

บางครั้งกลับบ้านมาแต่ที่บ้านไม่ให้กลับ ตัวเล็กก็ยังจะกลับมาเพื่อมาหาแว่นในช่วงวันเกิด

ตัวเล็ก  คิดว่าปิดเทอมนี้เราคงได้คุยกันปรับความเข้าใจกัน แต่ทุกอย่างก็สายเกินไป

เพราะตัวเล็กคิดว่าช่วงที่ตัวเล็กห่างกันสักพัก มันอาจทำให้เราคิดถึงและรักกันมากขึ้น

แต่มันกลับกลายที่ทำให้แว่นเปล่ยนใจไปมีคนอื่น แต่ตัวเล็กก็ยังคงงเชื่อมั่นมาโดยตลอดที่ผ่านมา

ตัวเล็กขอเก็บความทรงจำดีๆ ที่เคยมีให้กันและกัน  ตัวเล็กจะจดจำและยังรักแว่นอยู่

ถึงแม้ตอนนี้แว่นจะเปลี่ยนไปมีคนอื่นแล้วก็ตาม

มันคงเป็นเดือนสุดท้ายแล้วแหละ ณ วันนี้

ต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร ต่อให้เป็นไปตามกลไกลธรรมชาติแล้วกัน 

ตอนสัมมนาทำใจไม่ได้จริงๆ ขอขอบเลยแว่น

ปล.(ปลาเล็กๆ)

- ยังรักแว่นอยู่เหมือนเดิมนะ แต่สถานะก็ยังคงทีเดิมอยู่ แต่ในไม่ช้าตัวเลกคงค่อยๆ เปลี่ยนมันได้เอง

- ขนาดกลับมาบ้าน คนที่สัมมนาแอด MSN มาคุย ถามเรื่องที่รอยคอกันเป็นอย่างยิ่ง อะไรกันเนี่ยย ย 

- เรื่องที่เกิดที่เชียงใหม่ตอนนั้นรู้และเห็นแต่ให้อภัยและโอกาสกับแว่น แต่ตัวเล็กเลือกที่ยอมเสียเพื่อน

- ที่จริงจะใส่เพลงประกอบที่แว่นชอบแล้วแหละ แต่เปลี่ยนใจไม่เอาดีกว่า เพราะเพลงนี้มันโดนกว่าเยอะ  

- กลับถึงบ้าน อยู่แต่ข้างล่าง ยังไม่ได้ขึ้นไปห้องตัวเองเลยนิ นอนก็นอนข้างล่าง อาบน้ำข้างล่าง บลาๆ

- ปิดเทอมนี้คงได้ใช้ชีวิต อยู่กับตัวตนที่แท้จริงสักครั้ง แต่ไม่รู้จะได้สักกี่วัน

- วันนี้ตื่นขึ้นมาอ่านบล็อกหน้าเก่าๆ ก็นั่งร้องไห้ คล้ายคนบ้าเลย

- ไม่มีกำหนดกลับเชียงราย ขึ้นอยู่กับสถานการณ์และอารมณ์

- เดือนแห่งการเสียตังค์ และเสียของรักแห่งชาติ  

- อยากถ่ายรูปก็ไม่มีกล้องให้ใช้เลย T^T

- ได้ A มาตัว 1 แล้วว วว มาร์เก็ตติ่ง